1. แรงที่ตำแหน่งต่าง ๆ ในวงรอบ
- แรงที่กระทำ: น้ำหนัก mg (ลงเสมอ) และแรงปฏิกิริยา N (ตั้งฉากกับราง ชี้เข้าหาศูนย์กลาง)
- ที่มุม φ วัดจากจุดต่ำสุด แรงเข้าสู่ศูนย์กลาง = N − mg cos φ = mv²/R จึงได้ N = mv²/R + mg cos φ
- จุดล่าง (φ = 0): N = mv²/R + mg · จุดบน (φ = 180°): N = mv²/R − mg
- รางดึงวัตถุไม่ได้ (N ≥ 0 เสมอ) · ถ้าคำนวณได้ N < 0 แปลว่าวัตถุหลุดจากรางไปแล้ว
2. ความสูงต่ำสุด
จุดบน N = 0 → mg = mv²/R → v² = gR
mgh = 2mgR + ½m(gR)(1 + k) → h_min = 2.5R (ไถล) · 2.7R (ทรงกลมตันกลิ้ง)
ถ้าปล่อยต่ำกว่า h_min วัตถุจะหลุดจากรางที่ตำแหน่งที่ N = 0 ซึ่งอยู่ระหว่างครึ่งวงกับจุดสูงสุด (มุม φ ระหว่าง 90° ถึง 180°) แล้วเคลื่อนที่แบบโพรเจกไทล์ตกลงมาภายในวง · ถ้าปล่อยที่ h ≤ R วัตถุขึ้นไปไม่ถึงครึ่งวง (ความเร็วเป็นศูนย์ขณะ N ยังเป็นบวก) จึงไถลกลับโดยไม่หลุด
💡 แบบจำลองใน simulation: รางไม่มีแรงเสียดทานที่ทำให้เสียพลังงาน · วัตถุกลิ้งใช้พลังงานจลน์ ½mv²(1 + k) · ตอนหลุดจากรางคำนวณการเคลื่อนที่แบบโพรเจกไทล์ 2 มิติ เมื่อกระทบรางคงไว้เฉพาะความเร็วตามแนวราง แล้วค่อย ๆ หยุดที่ก้นวง · เซนเซอร์แรงอ่านแรงปฏิกิริยาเฉพาะตอนวัตถุแตะรางตรงตำแหน่งเซนเซอร์ · วัตถุปริศนาสุ่ม k ระหว่าง 0.15–1.0 ต่อการเปิดหน้า · g = 9.81 m/s²