Experiment 13 — Acceleration of Free Fall
| Trial | t (s) | s (m) | g = 2s/t² (m/s²) | %error | g ตั้งไว้ | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| — ยังไม่มีข้อมูล กดปุ่มบันทึกเพื่อเพิ่ม Trial — | ||||||
ลูกวัตถุที่ตกอย่างอิสระมีความเร่งสูง ถ้าจะวัด เวลาตก โดยตรงด้วยนาฬิกาจับเวลา มักทำได้ยากเพราะเวลาน้อยมาก (ประมาณ 0.4 วินาทีเท่านั้น!) การทดลองนี้ใช้ ไม้เมตรที่แกว่งเป็นเพนดูลัม เป็นเหมือน "นาฬิกา" ที่แม่นยำและวัดเวลาตกของลูกบอลได้อัตโนมัติ
วิธีฉลาด: วาง ลูกบอล ไว้ที่ตำแหน่ง "0" ของไม้เมตร (ใกล้จุดหมุน) แล้วปล่อยลูกบอลและไม้พร้อมกัน — ลูกบอลจะตกอิสระลงมา ในขณะที่ไม้แกว่งจากตำแหน่งเอียงไปยังแนวดิ่ง ทั้งสองจะชนกันพอดีในขณะที่ไม้ผ่านแนวดิ่ง (ซึ่งเกิดที่เวลา t = T/4)
ไม้เมตรที่แกว่งเป็น "physical pendulum" — มวลกระจายตลอดความยาวของไม้ ต่างจาก simple pendulum ที่มวลเกือบทั้งหมดรวมที่ลูกตุ้ม (bob)
มวลรวมที่ปลาย → ใช้สมการ T = 2π√(L/g)
มวลกระจายทั้งไม้ → สูตร simple pendulum ใช้ไม่ได้!
ในสูตรนี้ใช้ I = (1/3)mL² (โมเมนต์ความเฉื่อยของไม้สม่ำเสมอรอบปลาย) และ d = L/2 (ระยะจากจุดหมุนถึงจุดศูนย์กลางมวล)
เพนดูลัมเคลื่อนที่แบบ Simple Harmonic Motion (SHM) เมื่อปล่อยจากตำแหน่งสุดข้างหนึ่ง ไม้จะใช้เวลา หนึ่งในสี่ของคาบ (T/4) เพื่อมาถึงตำแหน่งสมดุล (แนวดิ่ง)
เราตั้งระบบให้ลูกบอลเริ่มต้นที่ตำแหน่ง "0" ของไม้ (ระดับเดียวกับจุดหมุน) ดังนั้นเมื่อปล่อย:
จากสมการการตกอิสระ s = ½gt² แก้สมการหา g ได้:
อากาศต้านการแกว่งของไม้เมตร → ทำให้ คาบ T เพิ่มขึ้น เล็กน้อย → t = T/4 ก็เพิ่ม → คำนวณได้ g น้อยกว่าค่าจริง
เชือกที่คล้องผ่านตะปูตัวบนมีแรงเสียดทาน → ลูกบอลตกช้ากว่าการตกอิสระเล็กน้อย → ระยะตก s ลดลง → คำนวณได้ g น้อยกว่าค่าจริง
ทั้งสองเหตุผลทำให้ค่า g ที่วัดได้ น้อยกว่า 9.8 m/s² — ความคลาดเคลื่อนทั้งสอง เสริมกัน (ไม่หักล้างกัน) จึงควรคาดว่าค่า g ที่วัดได้ในห้องเรียนจะอยู่ในช่วง 9.6 - 9.8 m/s²
ถ้าใส่ clamp หนักที่ปลายล่างของไม้: คาบ T เพิ่มขึ้น → t เพิ่ม → s เพิ่ม — แต่อัตราส่วน 2s/t² ยังคงเดิม ดังนั้นค่า g ที่ได้จะ ไม่เปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ (สองเอฟเฟกต์หักล้างกัน)